Uzun Bir Aradan Sonra Karşınızdayım - Bloglar - Amaney.net

voyvoda

Uzun Bir Aradan Sonra Karşınızdayım

Bu Yazıyı Değerlendir
meraba


ben şimdi burada benim yeni keşfettiğim sizinse çoktan bildiğiniz çok değişik şeyleri paylaşacaktım ama of niye ki? zaten 5 kişiyiz , ben istediğim şeyi bulmak için amaneye girmiyorum ki açıyorum google dan bakıyorum. herşey var zaten, amaneydeki kopyala yapıştırlar bize tat veriyor mu sanıyorsunuz? o yüzden biraz konuşalım artık.
benim dertlerim var. bebeğim çok aşırı iğrenç şeylere bayılıyor. mesela çok iğrenç pop şarkıları dinliyor. şehre çok kötü rock grupları geliyor ve bebeğim çok seviniyor. konserine gidiyor kafa sallıyor, abi çok iyi ya diyor. şehirdeki her erkek, v yaka beyaz tişört üstüne siyah deri ceket giyip tarz olduğunu sanıyor, ve bebeğim bu modaya aşırı bayılıyor. deri ceketini giyince yüzündeki ne kadar yakışıklı oldum off ifadesini görseniz belki de siz de benim gibi işi gücü bırakıp ege sahillerinde az nüfuslu deniz kıyısı bi köye yerleşmek isteyeceksiniz.biliyorum tamam çok iyi çocuk, kötü niyetli değil ama yeter. ben zamanında daha çok çalışıp daha nezih okullarda okuyabilirdim, ve belki de o zaman paralel evrendeki bebeğimle operaya gidip, kimsenin anlamadığı galerilerde şarap içip, dünyanın en saçma fikirleri hakkında saatlerce konuşacaktık. ama köyde yaşadığım için benim şimdiki bebeğim sadece spor yapıp, yuri boykaya benzemek istiyor. bu arada bebeğim sevgilim değil. henüz. inşallah aramızda çok duygusal şeyler olmaz çünkü o zaman bana toygar ışıklı şarkıları yollayıp, facebooktan gördüğü şiirleri yazacak ve etkilenmemi isteyecek. bilemiyorum, bazı şeyleri yapabilirim ama bazı şeyleri küçük yüreğim kaldırmaz. benimle yapmaktan hoşlandığı şeyler şu anlık bilek güreşi. niye ki? bayılıyor. salak.


4 yıldır okuyorum. yaşıtlarım iş sahibi, ben hala okuyorum. ve bir süre daha okuyacağım çünkü hayat böyle. bazen hocanız çok kötü espri yapar ve siz gülmek zorundasınızdır. bu da böyle, hayat esprisini patlatır ve siz de ehe ehe diyip yılların geçmesini beklersiniz.
insanlara tahammül edemiyorum. ya ne olacak bilmiyorum. komşulara tahammülüm yok, ev sahibine tahammülüm yok, hastalara, arkadaşlarıma. bakkalın siftik suratını görmekten yıldım. anamlarla ararlarsa konuşurum aramazlarsa da uyurum. telefon insanların bana ulaşması için bir gereç artık. yani benim için gereksiz. bunun sebebinin de istanbuldaki bebeğim olduğunun farkındayım. 1 yıldır onun depresyonundayım, çok şükür hiç çıkmadım. kendisi şu an aşırı şekilde birileriyle fingirdeşiyor. bu fikre nereden kapıldım, çünkü last seen i hep manidar saatler. last seen önemli hacı.


geçen baktım amaneyde 2 yıl önce bişey yazmışım hakkında gülüşünden etkilenmişim de otobüste bi amcada görmüşüm onu da. duygulandım ağladım. sonra işime gücüme devam ettim. çünkü hayatımızın potansiyeli bu kadar. ne yapayım ilk uçağa atlıyıp gideyim mi ne olacak? önemliyiz ama o kadar da değiliz. kabullenemiyoruz, sorun burada. herkesten film çıkmıyor, çoğunluğun o kadar da değerli olmaması lazım, özel olanın anlamı olmaz çünkü. istediğimize sahip değiliz, yetinme duygumuzu geliştiriyoruz. kim sahip ben de bilmiyorum.

dertlerim part2 coming soon...

böyle bişeyler daha yazacaktım ama perdeyi izlemek daha cazip geliyor. bir şarkı paylaşayım da sizinle beraber. o dandik playlist'imin hepsini biliyorsunuz. see you.

Etiketler: Yok Etiket Ekle / Düzenle
Kategoriler
Kategorisiz

Yorum

  1. aura Üyenin Avatarı
    Senin yazilarin asil benim bebeğim lan. Oha cok uzun zaman olmus senin bi blogunu okumayali. Ama yeminle en vefalimiz sensin yine ara ara girip bisiler yazmaya calisiyosun. Bi ara bu blog olayina cok takmistik hatirlar misin. Yazar sonrada kimseyle paylasmadan once birbirimize atardik. Sen inanmazdin güzel yazdigina, ben guzel oldugunu soylerdim ama oyle de cok övmezdim itliğimden.ehe. ve sana yetinmek nedir söyliyim mi kücük premses okuldan gelmis yorgunluktan ölürken yurdun bok gibi yemeklerini yemektir(gecenlerde bi kere kusmuştum yeminle önümdeki çorbaya benziyodu) sonra kıç kadar oldugu halde 750tl verdigin odana girip ders calismaktir. Iste yetinmek budur. Kücük bebegine benden selamlar bilmiyorum kim kendileri. Belkide biliyorumdur anlatmissindir(yani anlatmissan ve ben suan unutmussam azima edicen biliyorum o yuzden üstelemiyorum.) Neyse icimdeki yazma duygusunu tetikledin. Blog yazasim geldi sonra erindim. Sen yaz ama. 5 kisi 4 kisi sana ne lan. Ben okuyom allah allahh.
  2. voyvoda Üyenin Avatarı
    yaz da okuyalım. it gibi açtırdın siteyi bari devamını getir.
  3. Fidelio Üyenin Avatarı
    sakin beyler, bayanlar var!
  4. voyvoda Üyenin Avatarı